Definitie

De dissonantie is een muzikale term die verwijst naar een samenklank van tonen die als onrustig of wrang wordt ervaren, waardoor er spanning ontstaat in de muziek. Het wordt vaak gebruikt om emoties of contrasten te versterken, zoals in de zin: De dissonantie in dit stuk creëert een spannende sfeer.

Vertalingen

• the dissonance
• la disonancia
• la dissonància
• la dissonance
• die Dissonanz
• la dissonanza
• a dissonância

Etymologie

Het woord "dissonantie" komt van het Latijnse 'dissonantia', wat 'ongeluid' of 'ongeschiktheid in klank' betekent. Dit is samengesteld uit 'dis-' (uit elkaar) en 'sonare' (klinken). Wist je dat dissonantie vroeger als onaangenaam werd gezien, maar tegenwoordig juist gewaardeerd wordt om zijn expressieve kracht?

Leer dit woord actief te gebruiken

"De dissonantie" komt voor in de Vocaplus-lijst "Nederlands - Muziek - (C2) - deel 1", met 99 veelgebruikte woorden.
Wil je deze uitdrukkingen niet alleen begrijpen, maar ook onthouden en actief gebruiken? Maak dan een gratis account aan en kies Nederlands als taal die je wilt leren.

Maak een gratis account aan

Gerelateerde woorden

• de musique concrète
• de boventoonreeks
• de licentie
• de geluidstechnicus
• de dirigentencue
• het accelerando

Virtuele tolk Spaans - Nederlands

Ben je op zoek naar een virtuele tolk Spaans - Nederlands?

Tom van Leeuwen. 30 jaar ervaring!