Dissonant
Voorbeeld: Die dissonanten Klänge erzeugten eine spannende musikalische Spannung.
Definitie
"Dissonant" is een bijvoeglijk naamwoord dat in de muziek verwijst naar klanken of tonen die samen een spanningsvolle, onrustige of onaangename harmonie vormen, vaak gebruikt om emotie of contrast te creëren, zoals in de zin 'Die dissonanten Klänge erzeugten eine spannende musikalische Spannung.'
Etymologie
Het woord "dissonant" komt van het Latijnse 'dissonans', wat 'onsamenklinkend' betekent, gevormd uit 'dis-' (niet) en 'sonare' (klinken). Het werd in de muziek gebruikt om tonen te beschrijven die niet harmonieus samenklinken. Wist je dat dissonantie vaak bewust wordt ingezet om spanning en expressie in muziek te versterken?
Leer dit woord actief te gebruiken
"Dissonant" komt voor in de Vocaplus-lijst "Duits - Muziek - (C2) - deel 1", met 99 veelgebruikte woorden.
Wil je deze uitdrukkingen niet alleen begrijpen, maar ook onthouden en actief gebruiken? Maak dan een gratis account aan en kies Duits als taal die je wilt leren.
Maak een gratis account aan
Virtuele tolk Spaans - Nederlands
Ben je op zoek naar een virtuele tolk Spaans - Nederlands?
Tom van Leeuwen. 30 jaar ervaring!
