Dissonant
Voorbeeld: De dissonante akkoorden versterken de spanning in de compositie.
Definitie
"Dissonant" is een bijvoeglijk naamwoord dat in de muziek wordt gebruikt om klanken of akkoorden te beschrijven die samen een onaangename, gespannen of onstabiele geluidservaring creëren. Deze dissonante tonen versterken vaak de spanning in een compositie.
Etymologie
Het woord "dissonant" komt van het Latijnse 'dissonans', wat 'niet overeenstemmen' betekent, gevormd uit 'dis-' (niet) en 'sonare' (klinken). Wist je dat dissonantie oorspronkelijk werd gezien als een fout, maar tegenwoordig juist wordt gewaardeerd om zijn expressieve kracht in muziek?
Leer dit woord actief te gebruiken
"Dissonant" komt voor in de Vocaplus-lijst "Nederlands - Muziek - (C2) - deel 1", met 99 veelgebruikte woorden.
Wil je deze uitdrukkingen niet alleen begrijpen, maar ook onthouden en actief gebruiken? Maak dan een gratis account aan en kies Nederlands als taal die je wilt leren.
Maak een gratis account aan
Virtuele tolk Spaans - Nederlands
Ben je op zoek naar een virtuele tolk Spaans - Nederlands?
Tom van Leeuwen. 30 jaar ervaring!
