De historische discontinuïteit



Voorbeeld: De historische discontinuïteit markeert het einde van een tijdperk.

Definitie


"De historische discontinuïteit" verwijst naar een breuk of onderbreking in de geschiedenis waarbij belangrijke veranderingen optreden die het verloop van gebeurtenissen fundamenteel anders maken dan daarvoor, zoals het einde van een tijdperk of het begin van een nieuw tijdvak.

Etymologie


Het woord "de historische discontinuïteit" komt van het Latijnse 'historic(us)' wat 'geschiedkundig' betekent, en het Latijnse 'discontinuus', dat 'ononderbroken' tegenovergesteld is. Het begrip benadrukt dus letterlijk een onderbreking of breuk in de geschiedenis. Wist je dat deze term vooral in de geschiedschrijving en filosofie gebruikt wordt om periodes van radicale verandering aan te duiden?

Leer dit woord actief te gebruiken


"De historische discontinuïteit" komt voor in de Vocaplus-lijst "Nederlands - Geschiedenis - (C2) - deel 1", met 106 veelgebruikte woorden.
Wil je deze uitdrukkingen niet alleen begrijpen, maar ook onthouden en actief gebruiken? Maak dan een gratis account aan en kies Nederlands als taal die je wilt leren.

Maak een gratis account aan



Virtuele tolk Spaans - Nederlands


Ben je op zoek naar een virtuele tolk Spaans - Nederlands?

Tom van Leeuwen. 30 jaar ervaring!