De polytonaliteit
Voorbeeld: De polytonaliteit in zijn compositie creëert een complexe sfeer.
Definitie
De polytonaliteit is een muzikale techniek waarbij meerdere toonladders of toonsoorten tegelijkertijd worden gespeeld, wat leidt tot een rijk en complex geluid. "De polytonaliteit" creëert vaak een gelaagde sfeer in composities, zoals in de zin: De polytonaliteit in zijn compositie creëert een complexe sfeer.
Etymologie
"De polytonaliteit" komt van het Grieks, waarbij 'poly' betekent 'veel' en 'tonaliteit' verwijst naar toon of toonsoort. Deze term beschrijft dus het gebruik van meerdere toonsoorten tegelijk. Wist je dat deze techniek vooral populair werd in de 20e-eeuwse muziek om nieuwe klankwerelden te verkennen?
Leer dit woord actief te gebruiken
"De polytonaliteit" komt voor in de Vocaplus-lijst "Nederlands - Muziek - (C2) - deel 1", met 99 veelgebruikte woorden.
Wil je deze uitdrukkingen niet alleen begrijpen, maar ook onthouden en actief gebruiken? Maak dan een gratis account aan en kies Nederlands als taal die je wilt leren.
Maak een gratis account aan
Virtuele tolk Spaans - Nederlands
Ben je op zoek naar een virtuele tolk Spaans - Nederlands?
Tom van Leeuwen. 30 jaar ervaring!